شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام در ماه صفر

شهادت امام حسن مجتبی را به محضر همه دوست داران و ارادتمندان وشیعیان ائمه طاهرین بالاخص شما خوانندگان محترم تسلیت عرض میکنم و توجه شما را به مختصری در باب ایام شهادت ان حضرت جلب میکنم.

بدانکه در یوم شهادت ان امام مظلوم اختلاف است.بعضی در هفتم ماه صفر سال پنجاهم هجری قمری و جمعی در بیست و هشتم ان ماه گفته اند و در مدت عمر گرامی ان جناب نیز اختلاف است و مشهور چهل و هفت سال است. چنانچه صاحب کشف الغمه بروایت ابن خشاب از حضرت باقر و صادق علیهماالسلام روایت کرده است که مدت عمر شریف امام حسن علیه السلام در وقت وفات چهل و هفت سال بود و میان ان حضرت و برادرش جناب امام حسین علیه السلام به قدر مدت حمل فاصله بود….

امام حسن علیه السلام  جد خود رسول الله را هفت سال درک کرد و بعد از ان با حضرت علی علیه السلام سی سال ماند و بعد از شهادت پدر بزرگوار خود ده سال زندگانی کرد.

قطب راوندی (ره) از حضرت صادق علیه السلام روایت کرده است که حضرت امام حسن علیه السلام با اهل بیت خود می فرمود که من به زهر شهید خواهم شد مانند رسول خدا صلی الله علیه و اله . پرسیدند که خواهد کرد اینکار را ؟ فرمود که زن من جعده دختر اشعث ابن قیس.معاویه پنهان زهری برای او خواهد فرستاد و امر خواهد کرد او را که ان زهر را به من بخوراند.

گفتند او را از خانه خود بیرون کن و از خود دور گردان فرمود: چگونه او را از خانه بیرون کنم در حالی که هنوز از او کاری واقع نشده است؟اگر او را بیرون کنم کسی به غیر از او مرا نخواهد کشت و او را نزد مردم عذری خواهد بود که بی جرم و جنایت مرا اخراج کردند.

پس از مدتی معاویه مال بسیار با زهر قاتلی برای جعده فرستاد و پیغام دادکه اگر این زهر را به حسن (علیه السلام) بخورانی من صد هزار درهم بتو میدهم وتو را به حباله (نکاح) پسر خود یزید در می اورم .پس ان زن تصمیم عزم نمود که ان حضرت را مسموم نماید.

روزی جناب امام حسن علیه السلام روزه بود و روز بسیار گرمی بود و تشنگی بر ان جناب اثر کرده و در وقت افطار بسیار تشنه بود ان زن شربت شیری از برای ان حضرت اورد و ان زهر را داخل در ان کرده بود و بان حضرت بیاشامید چون ان حضرت بیاشامید و احساس سم فرمود کلمه استرجاع گفت و. خداوند را حمد کرد که از این جهان فانی به جنان جاویدانی تحویل میدهد و جد و پدر و مادر و دو عم خود جعفر و و حمزه را دیدار می فرماید . پس روی به جعده کرد و فرمود ای دشمن خدا کشتی مرا خدا بکشد تو را. به خدا سوگند خلفی بعد از من نخواهی یافت ان شخص تو را فریب داده خدا تو را و او را به عذاب خود خوار فرماید پس ان حضرت دو روز در درد و الم ماند و بعد از ان به جد بزرگوار وپدر عالی مقدار خود ملحق گردید.

معاویه از برای ان ملعونه وفا به عهد های خود نکرد و به روایتی ان مالی که وعده کرده بود به او داد ولکن او را به حباله یزید در نیاورد وگفت کسی که با حسن علیه السلام وفا نکرد با یزید وفا نخواهد کرد.

برگرفته از کتاب شریف منتهی الامال مرحوم حاج شیخ عباس قمی (ره) ص433و 434

۴ نظر

  1. بر شما نيز تسليت باد.
    الان شد.
    حاجي اعلام كن فردا به همين مناسبت منزلتون روضه هست.
    اگه من قم بودم حتماً مي‌اومدم.

  2. سلام.
    آقا سید خیلی خوبه که فعال تر کردید وبلاگ رو

  3. سلام سيد بارك الله احسنت وبلاگ رو ميگم ولي ضعيفه بايد بيشتر شلوغش كني ضمنا وفات پيامبر اكرم(ص) و امام حسن مجتبي(ع) وامام رضا (ع) را پيشاپيش تسليت عرض ميكنم

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*